Λουτράκι Γλώσσας

Το Λουτράκι είναι το επίνειο της Σκοπέλου και αποτελεί το πρώτο λιμάνι που συνήθως πιάνουνε τα πλοία ή και τα ιπτάμενα δελφίνια όταν προέρχονται από Άγιο Κωνσταντίνο, ή από το Βόλο ή και από Σκιάθο και τα οποία στη συνέχεια καταλήγουν στο λιμάνι της Χώρας της Σκοπέλου.

Από τις ανασκαφικές αρχαιολογικές έρευνες ανακαλύφθηκε στο Λουτράκι η τρίτη αρχαία πόλη της Σκοπέλου που ονομάζονταν Σελινούς και φαίνεται να ιδρύθηκε από τους Χαλκιδείς τον 8ο αι. π.Χ. Μπορείτε να παρατηρήσετε κατάλοιπα από ένα τμήμα των Νότιο- Ανατολικών οχυρωματικών τειχών που αποδίδονται χρονικά κατά το 5ον – 4ον αι. π.Χ. καθώς και υπολείμματα ενός αρχαίου κτιρίου της αρχαίας εκείνης εποχής.

Κατά τις εργασίες θεμελίωσης των σπιτιών του οικισμού, ανευρέθηκαν αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα όπως μικρά μαρμάρινα αγαλματάκια, ανάγλυφες επιτύμβιες στήλες καθώς και επιγραφές αλλά και τάφοι της Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου.

Στην Νοτιανατολική πλευρά ωστόσο μπορείτε να επισκεφτείτε ερείπια από Ρωμαϊκά Λουτρά από τα οποία όπως φαίνεται πήρε και την ονομασία του το σημερινό Λουτράκι.

Το 1865 είναι μία εξαιρετικά σημαδιακή ημέρα για τις αρχαιολογικές έρευνες στο Λουτράκι διότι εντοπίστηκε ένα μαρμάρινο άγαλμα της Αθηνάς αντίγραφο του αγάλματος της Παρθένου Αθηνάς του Φειδία που σήμερα μπορούμε να το θαυμάσουμε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών, ενώ άλλα αρχαιολογικά ευρήματα από την περιοχή βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου.

Επίσης αξίζει να επισκεφθείτε κοντά στην παραλία του Λουτρακίου και τον Βυζαντινό ναό του Αγίου Νικολάου που φαίνεται να είναι στραμμένος προς το πέλαγος για να προστατεύει τους ναυτικούς μας κατά τα ταξίδια τους. Ο ναός είναι θεμελιωμένος πάνω σε έναν παλαιότερο βυζαντινό ναό του 7ου αι. του οποίου σώζονται μόνον ερείπια από τα τείχη του και μερικά τμήματα του μαρμάρινου θωράκιου και του τέμπλου.