Επισκοπή Σκοπέλου

Το συγκρότημα της Επισκοπής της Σκοπέλου είναι ένα ενετικό κτίσμα, δυο χιλιόμετρα νότια της πόλης της Σκοπέλου, που προριζόταν για την έδρα του επισκόπου του νησιού από τα παλαιοχριστιανικά έως και τα νεότερα χρόνια. Φέρει στο εσωτερικό του μία μονόκλιτη βασιλική εκκλησία του 16ου – 17ου αι. που κτίστηκε πάνω σε ερείπια μεγάλης τρίκλιτης μεσοβυζαντινής βασιλικής τρισυπόστασης εκκλησίας του 1078, αφιερωμένης στην Παναγία, στον Αγ. Νικόλαο και στους 12 Αποστόλους που οικοδομήθηκε στη θέση παλαιότερης παλαιοχριστιανικής η οποία με τη σειρά της φαίνεται να είχε κτισθεί πάνω σε αρχαίο ιερό. Η σημερινή εκκλησιά περικλείεται από εντυπωσιακό λιθόκτιστο περίβολο που έχει ενσωματώσει ένα τοίχο επιβλητικού κτιρίου που πιστεύεται ότι ήταν η πρόσοψη του επισκοπικού μεγάρου, που άρχισε να κτίζεται κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας αλλά παρέμεινε ημιτελής εξαιτίας της επιδρομής του πειρατή Μπαρμπαρόσα (το 1538). Το 1949 αγοράστηκε από τους αδελφούς Δημητριάδη και στη συνέχεια πργματοποιήθηκαν ανασκαφές από τον καθηγητή Α. Ξυγγόπουλο όπου και αποκαλύφθηκαν πολλά αρχαία ευρήματα τα οποία εκτίθενται στο χώρο της Επισκοπής. Η Εκκλησία εορτάζει στις 23 Αυγούστου όπου στον χώρο γίνεται αγρυπνία και ακολουθεί πανήγυρις, ενώ κατά καιρούς τελούνται μυστήρια και λειτουργίες.