Το Λαογραφικό Μουσείο Σκοπέλου

Το Λαογραφικό Μουσείο στεγάζεται σε ένα παλαιό αρχοντικό κτίριο που κτίστηκε το 1795 και ανακατασκευάστηκε το 1971 ως διατηρητέο, με βάση τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια διατηρώντας την μορφή του, τα εσωτερικά και τα εξωτερικά δομικά και διακοσμητικά στοιχεία του παραδοσιακού ύφους του οικισμού. Στη συνέχεια δωρήθηκε το 1991 στο Δήμο από την οικογένεια Νικολαϊδη, ενώ τον Αύγουστο του 1992 το Λαογραφικό Μουσείο εγκαινίασε τη λειτουργία του δημιουργώντας ένα νέο ρόλο του αρχοντικού αυτού που είναι η προβολή του πολιτιστικού τομέα της νήσου.

Ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να θαυμάσει ένα μεγάλο αριθμό σπάνιων και πολύτιμων παραδοσιακών χειροποίητων κεντημάτων που είναι τοποθετημένα με χάρη στο χώρο και στολίζουν όλα τα δωμάτια του αρχοντικού και ιδιαίτερα το καθιστικό, το τζάκι, τα χώρο της νυφικής κρεβατοκάμαρας με την προίκα της νύφης που εκτίθεται σε άριστη κατάσταση σαν να παραδόθηκε μόλις τώρα. Πιο συγκεκριμένα στο χώρο του ισογείου, που περιλαμβάνει το καθιστικό και το τζάκι, ιδιαίτερη εντύπωση αφήνουν στον επισκέπτη ο καναπές που στολίζεται από τα σπάνια χειροποίητα κεντήματα, τα περίτεχνα ξυλόγλυπτα έπιπλα του παραδοσιακού τεχνίτη του νησιού, που προσδίδουν μία πρόσθετη μεγαλοπρέπεια στο Λαογραφικόύ Μουσείο.

Ένας άλλος κύριος χώρος που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο, χαρακτηριστικός για τη ζωντάνια που αποπνέει, είναι η νυφική κρεβατοκάμαρα με την κούνια του μωρού, όπου θα μπορείτε να γνωρίσετε τη συνήθεια του φασκιώματος των μωρών, που εφάρμοζαν κατά την εποχή εκείνη.

Επίσης μπορείτε να περιηγηθείτε και σε άλλους χώρους όπως το δωμάτιο φιλοξενίας των ξένων με καναπέδες της εποχής εκείνης που έχουν την ιδιομορφία να είναι φτιαγμένοι από τα κεντήματα της νυφικής παραδοσιακής φορεσιάς.
Στο Λαογραφικό Μουσείο εκτός από τα μεμονωμένα αντικείμενα, φρόντισαν οι οικογένειες με την αμέριστη προσφορά τους να αναδείξουν τη σημασία των εργαστηρίων της λαϊκής και παραδοσιακής τέχνης του νησιού. Συγκεντρώθηκε λοιπόν εκτός από μεμονωμένα αντικείμενα και μία πλούσια συλλογή μαχαιριών, κεραμικών, πινάκων, πιστών αντιγράφων χαρακτηριστικών καραβιών καθώς και διάφορα χειροτεχνικά έργα που εντυπωσιάζουν με το μεράκι και τη δεξιοτεχνία των λαϊκών τεχνιτών του νησιού και αποτελούν την υλική πολιτιστική μαρτυρία του τόπου τους.
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και ο υπόγειος χώρος του Μουσείου που χαρακτηρίζεται από μία μικρή αλλά σημαντική συλλογή αγροτικών εργαλείων και της καθημερινής οικιακής χρήσης που μας τοποθετεί νοερά στις συνήθεις της εποχής εκείνης. Δίπλα στον καναπέ ξεχωρίζει μία πανέμορφη Σκοπελίτικη ενδυμασία που έχει μεγάλη σημασία για το νησί, διότι την φορούσε μία όμορφη κοπέλα που κρατούσε την Ελληνική σημαία στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα.

Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι το Λαογραφικό Μουσείο διοργανώνει συχνά πολλές εκδηλώσεις και διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα. Είναι αλήθεια ότι οι Σκοπελίτες έχουν επενδύσει πολύ στην λαϊκή τους παράδοση σαν ένα πολιτιστικό θησαυρό μεγάλης αξίας αποβλέποντας στη σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν. Η αναπαράσταση της ιστορίας του τόπου συμβάλλει στην διαφύλαξη της ιδιαίτερης πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου, που αποπνέει το ρομαντικό άρωμα της εποχής, είναι από τους στόχους του Μουσείου που προσβλέπει και στην ενημέρωση και εκπαίδευση της νέας γενιάς.

Οι συλλογές του λαογραφικού Μουσείου Σκοπέλου

Στις πλούσιες συλλογές του Λαογραφικού Μουσείου της Σκοπέλου συμπεριλαμβάνονται εικόνες μεγάλης αξίας, μοναδικά κεντήματα, πίνακες ζωγραφικής, κεραμικά από άξιους παραδοσιακούς λαϊκούς καλλιτέχνες τεχνίτες, ασπρόμαυρες φωτογραφίες που απεικονίζουν χαρακτηριστικές στιγμές της ζωής του τόπου και διάφορα αξιοθέατα, παραδοσιακές φορεσιές , παλαιά αγροτικά εργαλεία, ξυλόγλυπτα έπιπλα και χειροτεχνήματα. Όλοι αυτοί οι συγκεντρωμένοι και προβεβλημένοι πολιτιστικοί θησαυροί ήταν προσφορά των κατοίκων της Σκοπέλου καθώς και της οικογένειας Νικολαΐδη που ως γνωστόν δώρησε το αρχοντικό στον Δήμο για να γίνει Μουσείο. Καταβλήθηκε ιδιαίτερη προσπάθεια και δόθηκε έμφαση στην ανάδειξη των λαϊκών εργαστηρίων ώστε να προβληθούν οι εξαιρετικοί λαϊκοί καλλιτέχνες –τεχνίτες, που τα έργα τους χαρακτηρίζουν την παραδοσιακή τέχνη του νησιού.