Το τοπίο της Σκοπέλου είναι ανάγλυφο, καθώς υπάρχουν αρκετά βουνά, μερικά από τα οποία με υψόμετρο άνω των 300 μέτρων, τα οποία σχηματίστηκαν πριν από 145 εκατομμύρια χρόνια. Η σύνθεσή τους είναι συνδυασμός ηφαιστειογενών πετρωμάτων, όπως ο γρανίτης και το μάρμαρο, και ιζηματογενών, όπως ο ασβεστόλιθος. Η μορφολογία του νησιού απέκτησε τη σημερινή της μορφή λόγω της διάβρωσης και της περιστασιακής σεισμικής δραστηριότητας, καθώς ανήκει σε μια τεκτονική ζώνη με ήπια δραστηριότητα. Χάρη στην έντονη βροχόπτωση τους χειμερινούς μήνες, η πανίδα του νησιού είναι πλούσια σε πεύκα, βελανιδιές, ελαιόδεντρα και καρποφόρα δέντρα.

 

   Οι κάτοικοι των προϊστορικών χρόνων έχτιζαν σπίτια σε προστατευμένες παραλίες, όπως ο Πάνορμος και ο Στάφυλος. Σήμερα, όμως, ο βασικός οικισμός είναι η χώρα της Σκοπέλου, όπου μένουν περίπου 3.000 μόνιμοι κάτοικοι. Στην άλλη άκρη του οδικού δικτύου βρίσκεται η Γλώσσα, με πληθυσμό περίπου 1.000 κατοίκων. Μεταξύ των δύο βασικών οικισμών υπάρχουν πολλοί άλλοι μικρότεροι, οι οποίοι αποκτούν ζωή κυρίως τους θερινούς μήνες. Οι ρίζες πολλών οικογενειών στο νησί χάνονται στο βάθος των αιώνων, ενώ πολλοί κάτοικοι έχουν εντοπίσει την προέλευσή τους σε πολλά μέρη της Ελλάδας.